خداحافظی....

خداحافظی....

 

 

 

درود بر دوستان بعد از وقفه ای چند ماهه امروز تصمیم گرفتم که یک بار دیگر و برای آخرین بار این بلاگ رو آپ کنم ، یک پست خداحافظی کوتاه و مختصر ، گر چه در دورانی که در این بلاگ مینوشتم دوران خوبی برایم بود و همیشه دوست داشتم که ادامه بدهم.

اما همیشه مشکلاتی بود دسترسی کم بنده به نت و فواصل طولانی پستها حس کردم دیگر برایم جذابیتی ندارد و باید با یک پست کار را تمام کنم اما هیچ وقت وقت آن یک پست خداحافظی هم نداشتم تا امروز،دقیقا چند دقیقه پیش اتفاقی برای بنده افتاد و بسیار عصبی شدم و باز به موسقی،مسکن خودم پناه آوردم درآرشیو بالا و پایین رفتم چیزی را نیافتم که آرامم کند به یاد خانوم وستنرا و ترانه Never Say Goodbye افتادم تند به سراقش رفتم و آرام شدم درست مثل قدیم باز روی مرا زمین نینداخت!

دوستان به یاد داشته باشید همیشه در تنها ترین و سخت ترین شرایط زندگی هم اگر به سر میبرید به داشتهای خود بیندیشید نه به نداشتها...این به ترانه بالا ربطی نداره دی.

من ظرف چند دقیقه پیش به این پی بردم ....

فکر کنم خوب است که با جمله بالا به کار خودم در این بلاگ پایان بدهم....

 

بدرود علی احسان/

/ 0 نظر / 56 بازدید